poniedziałek, 16 listopada 2026

E-SynaPsa 2.0 wkracza w dorosłość a ja w świat programowania.

Dziś część druga opisu dłubaniny w E-SynapSa. 

Im dalej w las tym więcej drzew.  Dziwne ale prawdziwe. Jak wypośrodkować swoje pragnienia zrobienia NAJLEPSZEGO programu od tego działającego tylko  DOBRZE. Dziś o dylematach (nie)młodego programisty i moich sposobach ich przezwyciężania


W poprzednim wpisie wspominałem, że zamiast rozbudowywać stary, nawarstwiający się kod, podjąłem męską decyzję: piszemy E-SynaPsę 2.0 od zera, opierając się na wzorcu Data-Driven UI. Trochę to niesprawiedliwe wobec E-SynaPsa 1.0. Działa dobrze (nawet bardzo) robi to co zaplanowałem nie wiesza nie grymasi - niemal ideał. Gdybym napisał go sam moja głowa sięgałaby chmur. Ale mam takiego pomocnika, że żal tego nie wykorzystać. Stąd E-SynaPsa 2.0. A przy okazji może wydarzy się coś fajnego.

Czy to w końcowym rozrachunku ma sens? Są ewidentne plusy dodatnie: na pewno silnik asynchronicznych WebSocketów z wbudowanym watchdogiem uodpornił się na "zombie" (martwe połączenia z ESP), a interfejs reaguje na zmiany błyskawicznie. Mam ładny (bardzo) termostat, konfigurowalne z poziomu UI widgety (zegary, cykle, przyciski) lokalne setupy elementów ekranu.

Ale jak to przy budowie systemów od zera bywa – im głębiej w las, tym ciekawsze są wyzwania. I tym więcej chce się wcisnąć w tą biedną aplikację pod hasłem uniwersalności, dobrych praktyk programowania czy lepszej funkcjonalności.

Pragnienia są nieograniczone ale zasoby już tak i to mocno. Dodawanie kolejnych funkcji, rozbudowa pod hasłem " może się kiedyś przydać", wodotryski które ładnie wyglądają  ale niewiele wnoszą to pułapki których trudno uniknąć. Przekonuję się o tym każdorazowo przy projektowaniu nowej lub zmianie istniejącej funkcji. A może dodać jedno pole więcej, wcisnąć o jedną funkcję więcej na zaś - to codzienność moich wyborów i decyzji. 

Na szczęście zasoby są ograniczone i tak na przykład aplikacje webowe oparte na Vanilla JS i lokalnej pamięci przeglądarki LocalStorage mają twardy limit – zazwyczaj około 5MB. Przy projektowaniu wykresów dla systemu wpadłem w klasyczną pułapkę "optymistycznego kodowania". W obecnej aplikacji mam dwa wykresy co w zupełności pokrywa moje zapotrzebowanie na dziś. Ale w nowej zaprojektowałem dołączenie okna wykresu do każdej kary (jest ich na razie 10) - a nuż się przyda. Na dodatek aby interfejs nie świecił pustkami przy pierwszym uruchomieniu, system generował wstecznie 7 dni sztucznych danych (tzw. mock data) z interwałem 10-minutowym dla każdej karty. Efekt? Ponad 10 000 fałszywych obiektów JSON tworzonych w locie w RAM-ie tabletu. Tutaj szydło szybko wyszło z worka gdy spowolniło się uruchamianie aplikacji. W większości jednak przypadków dowiemy się o tym boleśnie dużo później. 

Tu cięcie było krótkie i bezlitosne – generator sztucznych danych wyleciał z kodu na dobre. Teraz każda nowa karta startuje z czystą, pustą tablicą, a system pamięta tylko to, co fizycznie "przyleci" z ESP. Przy okazji dodałem do interfejsu wykresów przycisk pozwalający na ręczne wyczyszczenie historii danej karty bez zerowania całego systemu. Proste i skuteczne. Ale 10 kart wykresów pozostało !!! Cóż trudno jest się cofać do tyłu.

Coś optymistycznego - Router Danych czyli kiedy jeden ESP  chce pogadać z drugim ESP.

O możliwości przesyłania danych pomiędzy ESP myślałem już dawno. Tak dawno, że dziwę się czemu nie ma tej funkcji w obecnej E-SynaPsie. Koncepcji rozwiązania tego miałem kilka - od równoległej instalacji klientów obok serwerów Websocket w moich ESP aż do stworzenia dedykowanego routera na ESP tylko do wymiany danych pomiędzy modułami. Zacząłem nawet pracowicie tworzyć takie oprogramowanie i opisywać je na blogu

https://100-x-arduino.blogspot.com/2018/02/router-433-mhz-nowy-projekt-nowa-pytka.html

https://100-x-arduino.blogspot.com/2018/01/router-433-mhz-pierwsze-uruchomienie.html

https://100-x-arduino.blogspot.com/2017/11/router-433-mhz-aczymy-rozne-systemy.html

ale na szczęście dla mnie (i routera) wszystko zakończyło się klapą. Jak się okazało mogłem to zrobić w VIRTUINO ale za pomocą skryptów - te jednak poznałem zbyt późno. 

O ruterze przypomniałem sobie dopiero kilka dni wcześniej i poleciłem AI jego wdrożenie. Dzięki architekturze  Data-Driven UI. wymagało to wklejenia kilkunastu linijek kodu! I nawet za dużo nie musiałem tłumaczyć asystentowi co ma zrobić.

// --- ROUTER DANYCH (Przekazywanie wiadomości) ---
                routerConfig.forEach(rule => {
                    if (rule.enabled && rule.fromEsp === espKey && rule.fromPin && rule.toEsp && rule.toPin) {
                        const val = json[rule.fromPin];
                        if (val !== undefined) {
                            // Jeśli określono fromCode, ruter reaguje TYLKO na tę dokładną wartość
                            if (rule.fromCode !== "" && String(val) !== rule.fromCode) return;
                            
                            // Jeśli określono toCode, ruter wysyła toCode. Jeśli nie, przesyła oryginalną wartość (val)
                            const sendVal = rule.toCode !== "" ? rule.toCode : val;
                            const payload = `{"${rule.toPin}":"${sendVal}"}`;
                            sendPayloadKey(rule.toEsp, payload);
                        }
                    }
                });

 i już mogłem nadawać w jednym a odbierać w drugim ESP dowolne dane.


Zasada działania jest banalna, ale potężna. Podpinam się bezpośrednio w jądro parsera JSON (`parseIncomingMessage`). Kiedy ESP Nadawcy (np. Pompa) zgłasza zmianę stanu na jakimś PIN-ie, router sprawdza naszą tabelę reguł. Jeśli znajdzie dopasowanie,  formuje nową paczkę JSON i wysyła ją do ESP Odbiorcy (np. do pieca w Kotłowni). W najprostszej wersji router przesyła daną z jednego ESP do drugiego i de facto robi za most pomiędzy pinami obu ESP. Dodałem jednak pole danych do nadawcy i odbiorcy co po pierwsze stanowi filtr jakie dane będą przesyłane dalej a gdy oba pola danych są różne następuje konwersja w locie jednej danej na drugą. I to wszystko załatwiłem tym małym skryptem powyżej. (załatwiliśmy!)

Czy mogłem to zrobić w starym (starym ha ha minęły 2 tygodnie od odpalenia ostatniej wersji) programie? Oczywiście. Ale czy przyszło by mi to głowy gdyby nie ciągłe pytanie ... Co by tu jeszcze z pieprzyć panowie ...

Niewątpliwie największą korzyścią pracy nad nową aplikacją jest powolne ale jednak uczenie się pracy z AI. Początkowy hurra optymizm przeradza się w spokojny optymizm. Czy AI się myli - oczywiście. Czy potrafi zweryfikować swoje pomyłki - oczywiście. Czy mogę go zmusić by dostać co chcę oczywiście. Ale jak zwykle zabiera to nieco więcej czasu niż sądzi się na początku projektu. Ale pętla - jeden czat tworzy kod drugi czat go kontroluje jak do tej pory okazał się w moim przypadku najlepszą strategią. I częste jak tylko to możliwie otwieranie nowych wątków dla kontynuacji pracy nad projektem. Dobrym pomysłem okazało się generowanie wstępnego prompta dla nowego czata jeszcze w starym czacie. Przykładowo;

E13 esteś Głównym Architektem. Kontynuujemy pracę nad systemem "E-SynaPsa 2.0" (aplikacja Smart Home dla ESP32/8266).

W załączonym pliku mamy ustabilizowaną, w 100% działającą bazę. Aplikacja opiera się na architekturze Data-Driven UI, ma pancerny silnik WebSocket, Router Danych, logi krytyczne, zaawansowane wykresy (Canvas) oraz zapis stanu w localStorage.

Zasada absolutna: Pracujesz TYLKO nad warstwą wizualną i układem kolejnych kart, które będę Ci zlecał. Pod żadnym pozorem nie modyfikuj logiki WebSocketów, połączeń, routera, zegara systemowego ani ogólnej architektury bazy.

Kontekst interfejsu:

  1. Budujemy ekrany "szyte na miarę" pod tablet Huawei MediaPad T5 (tryb landscape, Chrome, Fullscreen). Układ musi idealnie mieścić się na ekranie bez pasków przewijania (stosujemy zoptymalizowanego Flexboxa i odchudzone marginesy).
  2. Szablony dla niestandardowych kart (np. już zrobionej karty P) ładujemy jako ciąg znaków (innerHTML), aby uniknąć blokad zabezpieczeń (CORS / cloneNode) przy odpalaniu z lokalnego pliku file://.

Przeanalizuj załączony kod. Potwierdź, że rozumiesz architekturę i zasadę absolutną, po czym zgłoś gotowość do przyjęcia wytycznych, zrzutów ekranu i szkiców dla nowej karty. 

Dzięki takim wpisom (które uzupełniam dodatkowo swoimi uwagami) praca z "nowym" AI startuje płynnie i bezproblemowo. Ważne jest również to, że bieżący AI zna jedynie najnowszą działającą wersję pliku stanowiącą podstawę dalszych prac. Stary wątek analizował wszystkie swoje wcześniejsze odpowiedzi często sugerując się błędnymi ścieżkami rozwiązań, które zostały gdzieś tam już porzucone po drodze. Taki reset w analizie i propozycjach wynikających ze "świeżego" spojrzenia na problem jest bezcenne. No i ten kontrolny czat który niczym srogi profesor bezlitośnie i beznamiętnie ocenia efekty swoje pracy z innego czata. To naprawdę dziwne odczucie jakiejś maszynowej schizofrenii !



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz